Kamil Sipowicz, artysta plastyk, dziennikarz i filozof oraz Jerzy Jankau, lekarz i kolekcjoner sztuki będą gośćmi Salonu Polityki w Elblągu. Po dyskusji zaplanowano wernisaż plakatów Franciszka Starowieyskiego.
Tym razem temat spotkania, które poprowadzi red. Mirosław Pęczak, brzmi: Jak cię widzą, tak cię piszą. Ciało i wyzwolenie.
Jak informuje Arkadiusz Kowalczyk z Biblioteki Elbląskiej, kolejny sezon dyskusji w Salonie Polityki ma dotyczyć wizerunków:
Szczególnie w polskiej kulturze funkcjonuje wiele stereotypów i uprzedzeń opartych na niepełnej wiedzy oraz fałszywych przekonaniach o świecie, utrwalonych przed tradycję i trudno podlegających zmianom. Stereotypy z pewnością ułatwiają życie w społeczeństwie, upraszczają rzeczywistość, co przy dzisiejszym zróżnicowaniu świata zmniejsza poznawczy wysiłek umysłowy.
Etykieta łatwo może spowodować przyjęcie narzuconej roli i nawet z czasem doprowadzić do czerpania z niej satysfakcji ze względu na aprobatę własnej grupy. Ze stereotypami wiąże się stronniczość w nagradzaniu i karaniu - za te same czyny wyżej ocenia się członków własnej grupy, a niżej - obcej. Bowiem w każdym stereotypie jest zawarta jakaś część prawdy, ale ćwierć, czy półprawdy deformują często obraz innych ludzi skutecznej niż całkowity fałsz.
W cyklu Wizerunki będziemy chcieli rozmawiać o tym, jak postrzeganie innych poprzez wygląd, ubiór, zachowania, może deformować rzeczywistość. Motywacje tych działań zazwyczaj wynikają z chęci podniesienia własnej samooceny, pokazania siebie w lepszym świetle. Ten mechanizm jest immanentną cechą człowieczeństwa. Jednak oceniając - często mylnie - innych, możemy dowiedzieć się czegoś o nas samych - czytamy w informacji prasowej.
Salon Polityki w Bibliotece Elbląskiej otworzy podwoje w czwartek, 16 października, o godz. 18. Następnie odbędzie się wernisaż plakatów Franciszka Starowieyskiego Anatomia aktu z kolekcji Joanny i Jerzego Jankau.
Wstęp wolny.
***
Kamil Sipowicz - dziennikarz, historyk filozofii, malarz, poeta; absolwent wydziału filozofii chrześcijańskiej na Akademii Teologii; studia doktoranckie na Ludwig Maxilimilian Universitat w Monachium (1980-1982) i Freie Universitat Berlin (1982-1988); publikował artykuły o tematyce muzycznej w miesięczniku Jazz, Jazz Forum, Razem, Magazynie Muzycznym, Tylko Rock, Warsaw Voice oraz z zakresu filozofii w Philosophia Christianae, Życiu i Myśli, ExLibrisie. W 1999 roku został redaktorem naczelnym polskiej edycji miesięcznika MAX; wiersze publikował w miesięczniku Twórczość (1983); wydał zbiory: Tajemnicze dzieje pierwiastków, Królowie w kole ognia oraz książkę Podwójna linia życia (współautor).
Swoje prace malarskie wystawiał m.in. w Berlinie (1985), Warszawie (1980-2000), Krakowie (1989), Monachium (1980); od 2003 roku jest prezesem zarządu Instytutu Badań DNA
Jerzy Jankau - lekarz, specjalista drugiego stopnia w dziedzinie chirurgii plastycznej; pracuje w Klinice Chirurgii Plastycznej Akademii Medycznej w Gdańsku; stypendysta w Clevland Clinic Foundation w USA; autor 43 publikacji naukowych z dziedziny chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej, historii medycyny oraz tekstów z pogranicza historii sztuki, medycyny i etnografii. Jego rozprawa doktorska Analiza anatomiczna wybranych postaci z obrazu Hansa Memlinga Sąd Ostateczny, w której znalazły się interesujące wnioski rzucające nowe światło na pojmowanie budowy ludzkiego ciała w okresie powstania płótna, otrzymała nagrodę Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. Praca spotkała się z żywą reakcją historyków sztuki, którzy uznają jej treść za kontrowersyjną. Doktorat otworzył także cykl prac poświęconych medycznej interpretacji sztuki, przede wszystkim malarstwa. Należy wśród nich wymieni�� Choroby gdańszczan na podstawie obrazu Bartholomaeusa Milwitza Wjazd Chrystusa do Jerozolimy. Prywatnie Jerzy Jankau jest miłośnikiem i kolekcjonerem prac Franciszka Starowieyskiego.
Franciszek Starowieyski - znany polski grafik, malarz i scenograf; popularność zyskał w latach 60-tych serią plakatów teatralnych i filmowych; twórca tzw. teatru rysowania; jego malarstwo cechuje fascynacja ciałem kobiecym o rubensowskich kształtach, zmysłowością oraz refleksja nad przemijaniem i śmiercią; artysta wielokrotnie wystawiał w galeriach i muzeach na całym świecie. Laureat wielu nagród, m.in. Grand Prix Biennale Sztuki Współczesnej w Saô Paulo (1973), Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes (1974), Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu w Paryżu (1975), Annual Key Award gazety Hollywood Reporter (1975-1976), nagrody na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie i na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago (1979-1982); w obrazach Starowieyskiego świat realny łączy się z tworami jego wyobraźni; twórczość ta nawiązuje do dzieł XVII-wiecznych mistrzów i jest przesycona groteską oraz humorem. W 1994 roku twórca otrzymał Złotą Maskę, nagrodę za scenografię do Króla Ubu Krzysztofa Pendereckiego w Teatrze Wielkim w Łodzi, a w 2004 roku - nagrodę ministra kultury w dziedzinie sztuk plastycznych.